foto Marcia

Botsende werelden of toch niet?

Marcia Kroes van de Herstelacademie Haarlem werkt  thuis met haar vrouw die manager is bij een grote multinational. Het is gezellig maar soms botsen hun werelden om daarna weer verrassend bij elkaar te komen. Lees haar blog over botsende werelden.

Het zal niemand ontgaan zijn: we zitten nog steeds in de Coronacrisis. Ook al is er meer mogelijk.
Mensen werken zo veel mogelijk thuis en degenen met de zogenaamde vitale beroepen doen hun uiterste best om het land gaande te houden. Supermarkten worden bevoorraad en zieken worden verpleegd. Nederland is een mooi land en dat zeg ik uit de grond van mijn hart en zonder enig sarcasme.

Nieuwe situaties geven ook nieuwe inzichten. Ik ben al 24 jaar samen met dezelfde partner die al die jaren ook al heel ander werk doet dan ik, in een heel andere sector. Zij in het bedrijfsleven en ik in de zorg. Uiteraard praten wij daar vaak over. We verwonderen ons vaak over elkaars werelden. Zij vindt ons allemaal gek en ik vind haar wereld totaal doorgedraaid. Over het algemeen leven we er gewoon mee, hebben we de gewone discussie over wat we moeten eten ‘s avonds en of de melk al op is. Wat we gaan doen in het weekend. Je weet wel, het normale leven.

Maar nu komen de verschillen in onze werelden wel heel dichtbij elkaar. Mijn vrouw is één of andere manager bij een multinational. Iets met financial legal business, weet ik veel. We zitten samen aan één tafel naast elkaar thuis te werken. Laatst heeft storm Ciaria enige verwoesting aangebracht in ons huis waardoor we maar in één kamer stroom hebben, beperkt.

We kunnen om de beurt videobellenbeeld/beelschermbellen/teamsbellen, googlesuiten, googlehangouten, al die mooie digitale mogelijkheden die er zijn maar dus stroom behoeven. We kunnen ze gebruiken maar niet tegelijkertijd. En we zijn het er over eens dat ons werk even belangrijk is, zonder het er ooit over gehad te hebben.

Dus het ene moment is zij aan het videoconferencen met India of Polen en het volgende moment heb ik een gesprek met iemand die heeft ontdekt dat zij een bijzondere gave heeft die ze graag met ons wil delen (maar nog niet nu) en die ons allemaal gaat redden (maar niet in dit leven).

Daarna besluit mijn vrouw dat er 1,2 miljoen afgeschreven moet worden want toch kansloos. Veertien zaken moeten gesloten, want failliet. Een andere zaak moet wel die 8 ton betalen, want principekwestie. ‘Hier moeten we strak in de wedstrijd zitten’.

Daarna is het weer mijn beurt. Ik krijg iemand aan de telefoon die zeer verdrietig is omdat ze de busreis niet kan betalen om haar zieke moeder te bezoeken. Ze heeft €3,60 nodig. Die wil ik haar geven, maar ik weet praktisch gezien even niet hoe ik dat moet regelen.

Daar komen de werelden van mijn vrouw en mij opeens bij elkaar. ‘Oh’, verzucht ze, en rolt met haar grote blauwe ogen, ‘je bent ook zoooo onpraktisch! Ik zorg wel dat zij dat geld krijgt.’

Probleem opgelost.

Het gezellige van samen thuis werken is dat je op een goed moment besluit dat het mooi geweest is met dat gewerk en dat je samen gaat kijken of er nog iets te halen valt in de supermarkt (we delen wel een zelfde soort naïviteit, want natuurlijk is er niks meer te krijgen in de supermarkt in deze tijden na zessen).

We kwamen een buurtgenoot tegen. Hij was in paniek. Begon een heel verhaal tegen mijn vrouw over drones die het virus verspreiden, dat honderdduizenden mensen opgepakt zouden worden, miljoenen mensen zouden sterven en dat het allemaal is verspreid door aliens. Dat wij denken dat Poetin of Trump dit veroorzaakt heeft, maar dat is dus onzin. Het zijn de aliens.

Mijn vrouw keek wanhopig om zich heen. Marcia, waar ben je? Dit is niet een gesprek dat ik kan voeren. Hoe stel ik deze buurtgenoot gerust, wat te doen? Persoonlijk was ik helemaal op mijn gemak. Wat een fijn gesprek had ik opeens. Buurtgenoot mee uit wandelen genomen. Goed gesprek gehad. Samen thee gedronken. Hij een beetje gerustgesteld. Ik voelde me nuttig.
Mijn vrouw had inmiddels voor eten gezorgd voor ons, de buren en de katten. Ook nuttig.

En oh ja, wat me later wel bezighield: die afgeschreven 1,2 miljoen: waar is die gebleven en kunnen wij die inzetten in de zorg/begeleiding???? Wat betekent ‘afgeschreven’?

Mijn vrouw de manager heeft geld ergens gereserveerd (ik snap niet hoe dat werkt maar dat schijnt te kunnen) zodat we de komende week de hele buurt kunnen voorzien van eten en toiletpapier. Het leven was nog nooit zo mooi…..

Wat niet helemaal waar is, want waar iedereen het denk ik roerend over eens is: het is vreselijk dat er zoveel ondernemers hun zaak verliezen, failliet gaan. Dat er zoveel mensen ziek zijn, velen dood gaan.
Daar botsen geen werelden…

Marcia Kroes was nauw betrokken bij de oprichting van de Herstelacademie Haarlem en meer.
Lees meer over het huidige aanbod op de site